.

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

«Άστραψε και βρόντηξε» ο Αλεξανδρής: «Να βγάλουν το «εγώ» και να βάλουν το «εμείς».

Έχουμε μιλήσει μαζί του άπειρες φορές. Η ποδοσφαιρική ιστορία του καθηλώνει, η προπονητική του καριέρα, παρότι μιας δεκαετίας, αποτελεί ήδη βιβλίο που αν καθίσεις να το γράψεις, θα καταλάβεις πόσο άγριο είναι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Ο πρώην προπονητής του Π.Ο.Ε. Αλέξης Αλεξανδρής δέχτηκε την πρότασή μας για μια συνέντευξη αποκλειστικά για τον Π.Ο.Ε. στο καφέ-μπαρ «1936» και δεν σταμάτησε πουθενά, μιλώντας με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο για όσα συνέβησαν φέτος στην ομάδα της Ελασσόνας:

-Κύριε Αλεξανδρή, είναι η τρίτη φορά που καθήσατε στον πάγκο του Π.Ο.Ε. και η τρίτη φορά που αποχωρείτε και οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, για την λύση της συνεργασίας σας με την σημερινή διοίκηση της ομάδας. Επειδή έχουν ακουστεί πολλά και επειδή είστε ένας άνθρωπος που δεν μασάτε τα λόγια σας, μπορείτε να μας πείτε τι ακριβώς έχει συμβεί;
-Όσον αφορά την λύση της συνεργασίας μου με τον Π.Ο.Ε., πριν το φιλικό παιχνίδι με την Καστοριά, μίλησα τηλεφωνικώς και λίγο πριν αναχωρήσει η ομάδα με τον Πρόεδρο Άλκη Παλάγκα και με ρώτησε: «Γιατί πάτε στην Καστοριά;» και του απάντησα: «Έχεις ενημερωθεί από τα μέλη της διοίκησης Πρόεδρε από χτες και με την σύμφωνη και ομόφωνη γνώμη των παικτών όταν τους ρώτησαν μέλη της διοίκησης αν θέλουν να μεταβούν στην Καστοριά αλλά και εγώ σαν προπονητής όταν ρώτησα τους δεκαπέντε περίπου ποδοσφαιριστές μας, απάντησαν ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μεταβούν και να αγωνιστούν στο φιλικό που διοργάνωσε η εν λόγω ομάδα». Και μου απάντησε ότι «Αύριο το πρωί, πρέπει να λυθεί η συνεργασία μας». Και του ανταπάντησα: «Για να λυθεί μια συνεργασία, πρέπει να υπάρχει και συνεργασία».

-"Ο Π.Ο.Ε. κουβαλάει ευχή και κατάρα" λένε οι περισσότεροι φίλαθλοι, βλέποντας την ομάδα να ταλανίζεται χρόνια, όχι τόσο από οικονομικά προβλήματα όσο από διαπροσωπικές σχέσεις που δεν λένε να καταλαγιάσουν και να συννενοηθούν στο πέρασμα των ετών. Περάσατε σε τρεις διαφορετικές περιόδους από την ομάδα, με τρεις διαφορετικές συνθήκες και με δύο διαφορετικές διοικήσεις. Ποια είναι η δική σας άποψη;
-Το βαθύ πρόβλημα της Ελασσόνας και όχι μόνο του Π.Ο.Ε. είναι ότι ουδείς αγαπάει πραγματικά το ποδόσφαιρο. Πολλοί λίγοι είναι αυτοί που αγαπούν το ποδόσφαιρο αλλά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να βοηθήσουν. Όλοι έχουν μάθει να κρύβονται στα καφενεία και να κρίνουν συνέχεια διοίκηση, προπονητή και παίκτες. Και η πόλη κοιμάται σε όλα τα πράγματα. Θα έπρεπε η Ελασσόνα να ήταν η μεγαλύτερη δύναμη στην Θεσσαλία και όμως αυτό δεν ισχύει. Και όλο αυτό έχει κουράσει και τους ίδιους τους πολίτες. Θα έπρεπε ο Π.Ο.Ε. να είναι η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική δύναμη στην Θεσσαλία μετά την ΑΕΛ και όμως ούτε αυτό ισχύει. Και όλο αυτό επίσης έχει κουράσει και τους φιλάθλους της ομάδας.

-Εδώ και αρκετά χρόνια, ένα βασικό πρόβλημα που υπάρχει στην λειτουργία του Π.Ο.Ε. είναι η συνεχόμενη εναλλαγή προπονητών μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Κολομητρούσης, Αλεξανδρής, Καμπερίδης, Φώλλας, Καλτέκης, Παγκαρλιώτας, Οικονόμου, Τσέλιος, Γκαδρής και ξανά μανά ο ίδιος περίπου κύκλος. Μπορούν μέσα σε τέτοιες συνθήκες να βρουν ρυθμό οι ποδοσφαιριστές; Το ίδιο παρατηρούμε και με τους παίκτες. Πολλοί λίγοι είναι σταθεροί στον κορμό και οι άλλοι εναλλάσονται, έρχονται, φεύγουν. Μπορεί να σταθεί μια ομάδα σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα κατ΄αυτόν τον τρόπο και να πρωταγωνιστήσει;
-Δεν μπορεί να πρωταγωνιστήσει με τόσες αλλαγές προπονητών και ποδοσφαιριστών μια ομάδα. Θέλει σοβαρή διοίκηση πρώτα από όλα, οργανόγραμμα που να εκτελείται, εσωτερικοί κανονισμοί που να τηρούνται και να μην προσπαθεί να επιβληθεί ο ένας στον άλλο μέσα στην ομάδα και να επιδιώκει να αναδειχθεί μέσω του Π.Ο.Ε. στην κοινωνία. Υπάρχουν επιχειρηματίες που έχουν οικονομικές δυνατότητες και ευχέρειες να ενωθούν, χωρίς να ασχολούνται με το ποιος θα είναι ο Πρόεδρος στην ομάδα ούτε με το ποιος θα είναι ο αντιπρόεδρος και όποιος πιστεύει ότι μπορεί να ηγηθεί και να ενώσει τον επιχειρηματικό κόσμο, να διοικήσει. Όποιος από την άλλη πιστεύει ότι ενώ είναι άγνωστος στην κοινωνία της Ελασσόνας, παρόλα αυτά θέλει να ανέβει επίπεδο στην κοινωνία, εκμεταλλευόμενος τον Π.Ο.Ε., δεν θα καταφέρει τίποτα στο τέλος και το μόνο που κάνει είναι να γελοιοποιείται. Αυτό είναι το πρόβλημα της ποδοσφαιρικής Ελασσόνας. Όταν όλοι βγάλουν το «εγώ» και βάλουν το «εμείς», χωρίς να θέλουν να επιβάλλονται κοινωνικά, τότε υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι σωστό.

-Η σχέση σας με τους φιλάθλους του Π.Ο.Ε. έχει δύο πτυχές. Η μία πλευρά λέει πως "Ο Αλεξανδρής δεν ήταν τόσο ζεστός μαζί μας και ήταν απομονωμένος" και η άλλη πλευρά τονίζει πως "Ο Αλεξανδρής δεν ενόχλησε ποτέ κανέναν στην πόλη, κάνει την δουλειά του και τέλος". Επειδή το συγκεκριμένο κομμάτι σε μια κλειστή κοινωνία που ασχολείται με το ποδόσφαιρο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και το γνωρίζετε, τι απαντάτε;
-Δεν είμαι χτεσινός στην Ελασσόνα. Βρίσκομαι εδώ από το 2004, με ξέρουν κι οι πέτρες. Οι φιλίες δεν εξαργυρώνονται με το να πηγαίνεις στις καφετέριες και στα τσιπουράδικα όπως θέλανε κάποιοι από τη διοίκηση για το θεαθήναι. Δεν χρειάζονται σαλιαρίσματα. Στην Ελασσόνα μόνο φίλους έχω. Ξέρουν πως λειτουργώ, που θα με βρουν, που θα τους βρω. Υπάρχουν κάποιοι φίλαθλοι που πάντα και παντού ακολουθούν τον Π.Ο.Ε., οι υπόλοιποι έχουν απογοητευτεί να βλέπουν την ομάδα κάθε χρόνο να παλεύει να σωθεί. Εάν όμως δουν παράγοντες να λειτουργούν όπως προείπα, θα ακολουθήσουν και θα στηρίξουν την ομάδα.

-Ο Αλεξανδρής έλυσε την συνεργασία του με τον Πρόεδρο Άλκη Παλάγκα. Γνωρίζοντας καλά τα αποδυτήρια του Π.Ο.Ε. ξέρουμε πως η μεταξύ σας φιλία και η σχέση σας και με τα άλλα δύο μέλη της ομάδας, τον Χρήστο Αγοραστό και τον Αντώνη Παπαδόπουλο, αποτέλεσε το "κλειδί" για να έρθει ο Αλεξανδρής και πάλι στον Π.Ο.Ε.. Και όμως αυτή η τριπλέτα, αποτέλεσε και το τέλος της συνεργασίας μετά το φιλικό με την Καστοριά. Ο κόσμος απόρησε με όλα όσα συνέβησαν και θέλει και την δική σας άποψη, αφού όλοι οι προαναφερθέντες έχουν μιλήσει.
-Είχα πει ότι δεν θα ξανασχοληθώ με τον Π.Ο.Ε. παρά μόνο όταν θα υπάρχει σοβαρή διοίκηση με στόχο για κάτι μεγάλο και γύρισα διότι δεχόμουν καθημερινά τηλέφωνα από ποδοσφαιριστές της ομάδας που ήταν σε απόγνωση και ζητούσαν βοήθεια και επειδή μου τηλεφωνούσαν καθημερινά Παπαδόπουλος και Αγοραστός και με παρότρυναν να επιστρέψω. Ο Πρόεδρος σαν Πρόεδρος δεν με πήρε ποτέ για να έρθω στην ομάδα την 3η φορά που ήρθα. Ούτε μίλησα μαζί του για το οικονομικό κομμάτι και μάλιστα ήρθα με τα μισά χρήματα από όσα έπαιρνα στον Αμαρυνθιακό που τον άφησα στην 1η θέση και φέτος κάνει πρωταθλητισμό. Ήρθα χωρίς να με ενδιαφέρει το ρίσκο και ποιοι παίκτες του ρόστερ υπήρχαν στην ομάδα και μάλιστα πέρυσι οκτώ ομάδες υποβιβαζόταν, τον Π.Ο.Ε. τον είχαν όλοι σίγουρο για να πέσει και ήρθα και η ομάδα μας τερμάτισε στην 6η θέση! Και όσον αφορά για αυτό που ρωτάς, το πρόβλημα για να γνωρίζει ο κόσμος, ξεκίνησε όταν μετά το παιχνίδι με το Αργυροπούλι ο Πρόεδρος «έκλεινε» τις υποχρεώσεις, γιατί έτσι αποφάσισε ο ίδιος και μάλιστα το είπα στα μέλη της διοίκησης πως «Το πρόβλημα είμαι εγώ, το πρόβλημα ήταν οικονομικό». Αλλά οι Αγοραστός-Παπαδόπουλος δουλεύοντας μεθοδευμένα και οργανωμένα το ξεκαθάρισαν στον Πρόεδρο πως διευθέτησαν τα πάντα και πως δεν θα ξοδεύονταν άλλο ο Πρόεδρος από τη τσέπη του. Είχαν κανονίσει τις εναπομείναντες πληρωμές τις δικές μου και των παικτών, να τις εξοικονομήσουν από τα φιλικά παιχνίδια και τα μπαράζ που μπορούσαμε να πάμε. Ο Πρόεδρος δεν ανακοίνωσε σε εμάς προσωπικά, δηλαδή σε προπονητή και παίκτες ότι σταματούν οι ποδοσφαιριστές τις προπονήσεις αλλά αποφάσισε με ανακοίνωση η διοίκηση να σταματήσει τα πάντα, χωρίς να ενημερώσει. Την επόμενη μέρα στην προπόνηση ήρθε η ανιψιά του Προέδρου και μέλος του διοικητικού Αλεξάνδρα Παλάγκα, παρουσία εμού, του Τάσου Δατσογιάννη, του Αντώνη Παπαδόπουλου και του Χρήστου Αγοραστού και ανακοίνωσε την απόφαση ότι σταματάνε οι προπονήσεις. Εγώ ρώτησα τους παίκτες αν θέλουν να συνεχίσουν να προπονούνται, μιας και είναι πρωτάκουστο να σταματούν προπονήσεις τόσο νωρίς από τον Μάιο για μια ποδοσφαιρική ομάδα, κάτι για το οποίο απορούσαν και οι ίδιοι οι παίκτες και απάντησαν τα παιδιά ομόφωνα πως «Θέλουμε να συνεχίσουμε τις προπονήσεις και τα φιλικά» ακόμη και αν θεωρούμασταν εκείνο το διάστημα προπονητικά-οικονομικά… «Μη..Π.Ο.Ε.», ώστε να διατηρηθούν τα παιδιά σε μια ισορροπημένη φυσική και αθλητικά αγωνιστική κατάσταση. Ο Πρόεδρος μάλιστα έφτασε στο σημείο να δώσει εντολή ώστε να πουν στους παίκτες ότι στο μεγάλο γήπεδο του Π.Ο.Ε. «έριξαν φάρμακο» οπότε δεν θα μπορούσαν να γίνονται προπονήσεις εκεί. Λίγο πριν το φιλικό με την Καστοριά, οι γνωστές απειλές από κάποιους ότι «μη σκοτωθούμε στο δρόμο και πως θα μεταφερθούμε με τα αυτοκίνητα» είχαν την δική μου απάντηση ότι «λες και στα άλλα παιχνίδια όλη τη σεζόν δεν μεταφερόμασταν με αυτοκίνητα και με ρίσκο»…Υποσχέθηκαν ραντεβού με τα παιδιά για έναν καφέ, μέχρι σήμερα αυτό το ραντεβού δεν έγινε ανάμεσα σε διοίκηση και παίκτες ενώ δεν έχουν τακτοποιηθεί μέχρι σήμερα οικονομικά προπονητής και παίκτες στο έπακρο. Και όμως υπήρχε λύση για να τακτοποιηθούν οικονομικά άπαντες στο κλείσιμο της χρονιάς, με τα τέσσερα φιλικά που ήταν κλεισμένα μέσα στην Ελασσόνα στο γήπεδό μας με Πιερικό, Σεβαστή, Κ20 ΑΕΛ, Καστοριά. Όλα τα λεφτά θα πηγαίναν στους ποδοσφαιριστές και το ταμείο της διοίκησης δεν θα έβαζε ούτε ένα ευρώ!

-Ακούστηκαν πολλά για το μπάτζετ. Ότι ήταν μεγάλο φέτος και ότι ο Αλεξανδρής δεν τα κατάφερε. Τι απαντάς;
-Όσον αφορά για το μπάτζετ που με ρωτάς και όσα ακούγονται να πω, πως πέρυσι με πεσμένη ομάδα από πολλούς στα καφενεία και με 13-14 ποδοσφαιριστές, τερματίσαμε στην 6η θέση. Που μας είχαν τους πιο σίγουρους για να πέσουμε. Και φέτος η ομάδα αν είχε γίνει από την αρχή της σεζόν και πριν αναλάβω, μια κατανομή του ρόστερ σωστή στις αγωνιστικές θέσεις της ομάδας και αν η διοίκηση έβλεπε όλον τον σεβασμό που εξέπεμπε η ομάδα σε όποια έδρα και αν αγωνιζόταν, όπου ακούγαμε τα καλύτερα λόγια για το ποδόσφαιρο που παίζαμε θα είχε πάει στα μπαράζ. Τρεις αγωνιστικές όμως πριν την λήξη του πρωταθλήματος ο Πρόεδρος είπε στους Παπαδόπουλο-Αγοραστό: «Τι έχω να κερδίσω αν παίξω μπαράζ; Αφού δεν πρόκειται να βγούμε; Να επιβαρυνθώ οικονομικά τον μήνα που τρέχει;» Την ώρα που αν σκεφτόταν σωστά ο ίδιος, όλα θα πληρωνόντουσαν στα εναπομείναντα παιχνίδια από τα μπαράζ ή και τα φιλικά μαζί στην έδρα μας.

-"Κανένας ποδοσφαιριστής δεν μπορεί να ξεχωρίσει. Γιατί έχουν χάσει οι Έλληνες νεαροί ποδοσφαιριστές τον δρόμο τους. Γιατί κοιτάνε τα συμβόλαια και όχι να απολαύσουν το ποδόσφαιρο"... Δήλωσή σου, στο περιοδικό "Ολύμπια Δρώμενα" τον Οκτώβριο του 2013. Και τότε μιλούσες με πλήρη απογοήτευση. Άλλαξε τίποτα στους νεαρούς ποδοσφαιριστές στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο; Ή κοιτάνε και αυτοί τα...συμβόλαια;
-Σε ότι αφορά τους ποδοσφαιριστές και δη τους ντόπιους, με λύπη διαπιστώνω ότι παρόλο που υπάρχει το ταλέντο, υστερούν σε μυαλό και υλοποίηση στόχων. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το πώς θα ξενυχτήσουν, το πώς θα πιουν και αν δουν φωτογραφία τους στην «Ελευθερία» της Λάρισας, είναι καλυμμένοι. Βοηθηθήκαμε από παιδιά φέτος στην ομάδα που δεν είχαν τόσο το ταλέντο αλλά είχαν την μεγάλη ψυχή και αντίστοιχα από παίκτες όπως ο Ματούλας που περιμέναμε να τραβήξουν την ομάδα δεν είδαμε τίποτα. Είδαμε ποδοσφαιριστές να πίνουν σε μπαράκια με μέλη της διοίκησης, να γυρνάνε άλλες φορές στις 6 το πρωί πιωμένοι και παρόλα αυτά η ομάδα τερμάτισε πέντε βαθμούς από το να μπει στην τετράδα.

-Θα ερχόσουν ξανά στον Π.Ο.Ε.; Ή το κεφάλαιο αυτό έκλεισε οριστικά για σένα;
-Σου είπα και πάλι. Η σχέση που έχω με την πόλη είναι πέρα από τα αθλητικά. Με ανθρώπους που αγαπούν την ομάδα πραγματικά, με οργάνωση και όχι με φθηνές νοοτροπίες, του «αποφασίζω και διατάζω», του «φαίνεσθαι και δήθεν», θα είμαι παρόν. Όταν ασχοληθούν σοβαρά, επιχειρηματίες, διοίκηση και φίλαθλοι και θέλουν να πάμε την ομάδα ένα βήμα πιο πάνω, πάντα θα είμαι ανοιχτός και να βοηθήσω μια τέτοια προσπάθεια όπως μπορώ. Μια προσπάθεια που να πάει η ομάδα του Π.Ο.Ε. ψηλά. Όχι μιζέρια, κούρασε τους πάντες. Θερμή παράκληση επίσης, στον προσωπικό φίλο Άλκη Παλάγκα που έχουμε ζήσει και πιο προσωπικές στιγμές φιλίας από τότε που γνωριστήκαμε. Αν θέλει να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να τον θυμούνται πραγματικά ως άνθρωπο που βοήθησε και άφησε κάποιο έργο στην ομάδα, να το δει λίγο αλλιώς το πράγμα και να καταλάβει ότι σε ομάδα το πρωτεύον πράγμα είναι το εμείς και όχι το εγώ. Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ από την καρδιά μου τους Χρήστο Αγοραστό, Τάσο Δατσογιάννη και Αντώνη Παπαδόπουλο για την συνεχή παρουσία στα προβλήματα της ομάδας, ήταν πάντα εκεί και δεν κρύφτηκαν ούτε μια στιγμή, σε οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζαμε. Άνθρωποι-στρατιώτες όπου όποια διοίκηση να και προκύψει στην πορεία, μπορούν να προσφέρουν και είναι απαραίτητοι στην ομάδα. Πρόεδρος είναι αυτός που έχει το λόγο και αποφασίζει και διατάζει, όταν έχει το μεγάλο οικονομικό ποσοστό συμμετοχής και όχι όταν συμμετέχει με 100 ευρώ το μήνα. Και ένα υστερόγραφο γιατί με ενόχλησε πάρα πολύ: Παρόλες τις «κατάρες» περί τρακαρίσματος στη Καστοριά, είμαστε ακόμα ζωντανοί…στη σκηνή…που λέει και η Πρωτοψάλτη.

-Γνωρίζεις για την ερώτηση-σλόγκαν σε πολλούς φιλάθλους και όχι μόνο, ακόμη και σε μένα. Με ρώτησαν και εμένα αν είμαι «Π.Ο.Ε. ή Αλεξανδρής»; Και απάντησα ότι, «είμαι με ότι είναι δίκαιο για τον Π.Ο.Ε.». Εσύ τι απαντάς;
-Αυτήν η επίμαχη ερώτηση για το ποιος είναι Π.Ο.Ε. και ποιος δεν είναι με τον Π.Ο.Ε., επειδή αρκετοί λοιδορήθηκαν και δέχθηκαν επιθέσεις γιατί πήραν ξεκάθαρη θέση σε αυτό που πίστευαν, θα ήθελα να δώσω και εγώ την δική μου απάντηση: «Εγώ είμαι Π.Ο.Ε., δεν είμαι Αλεξανδρής».

Του Αντώνη Λιάνου
Πηγή: elassona-city.gr