.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Δολίχη Ολύμπου: Αρχαία Νεκρόπολη Γιγάντων;

Στην όµορφη όσο και ιστορική ∆ολίχη (Ελασσόνος Λαρίσης), κάτω από το όρος Αίµων ή Τιτάριον/Τίταρον και τον Ολυµπο, σε µία από τις τρεις πόλεις της Περραιβικής Τριπολίτιδος, σε µία από τις πρώτες Αµφικτυονίες του ελλαδικού χώρου, τα ευρήµατα είναι τόσα πολλά, που είναι αδύνατον πλέον να αποσιωπηθούν, όπως για χρόνια επιχειρείτο.

Η αρχαία Περραιβική Τρίπολις βρισκόταν σε στρατηγικό σηµείο και συνέδεε τη Μακεδονία µε τη Θεσσαλία, όπως ο σηµερινός δρόµος Ελασσόνος-Κοζάνης. Γι’ αυτό και την αρχαία ∆ολίχη φύλαγαν τρεις (τουλάχιστον) ακροπόλεις:

Το Καστρί (Παλαιόκαστρο), αρχαίο κάστρο-ακρόπολις, µόλις 4,6 χλµ. από την κεντρική πλατεία του χωριού.

Η δεύτερη βρισκόταν στο λόφο του Αη-Λια, µε τείχος που στεφανώνει το λόφο και που γι’ αυτό οι εντόπιοι το λένε Στεφάνι.

Άλλες σχετικές αρχαίες ακροπόλεις βρίσκονται στον Σαραντάπορο, για το στρατηγικό έλεγχο και εκείνου του περάσµατος.

Για την ετυµολογία της ∆ολίχης υπερτερούν δυο απόψεις: Είτε ότι ήταν µια επιµήκης (µακρόστενη) πολιτεία είτε ότι ιδρύθηκε από τον ∆όλιχο (υιό του Τριπτόλεµου, γιού του βασιλιά της Ελευσίνος Κελεού), που σαν τον πατέρα του ανέλαβε να διδάξει τη γεωργία στους ανθρώπους. Μια ακόµα άποψη τη φέρει να έχει ιδρυθεί από τον ηγεµόνα της Ελευσίνος, ∆όλιχο, στον οποίο η ∆ήµητρα δίδαξε τη λατρεία της.

Και όντως, λατρεία της ∆ήµητρος πιστοποιείται στη ∆ολίχη από ευρεθέν λατρευτικό άγαλµα, η τύχη του οποίου... αγνοείται (βρέθηκε από αγρότη στη ∆ολίχη. Το άγαλµα «φυγαδεύθηκε» για το Μουσείο του Βόλου ή της Λαρίσης και έκτοτε αγνοείται η τύχη του)!

Ευρήµατα (κινητά και ακίνητα) πιστοποιούν ότι το νυν χωριό ∆ολίχη κείται επί της αρχαίας πόλεως της ∆ολίχης, στις όχθες του Ευρώτα (ή Εύρωπου - µετέπειτα Τιταρήσιου ποταµού), ιστορικού παραποτάµου του Πηνειού. Εως και πριν από λίγα χρόνια, ο ποταµός είχε νερό και ψάρια ολοχρονίς.

∆ιάβαινε και στην πορεία του χανόταν υπογείως, όπως λέει και το αρχαίο όνοµά του σε ευρείες οπές και ξανααναδυόταν κάπου µεταξύ Αργυροπουλίου και Τυρνάβου... Τα τελευταία χρόνια, ο Τιταρήσιος στερεύει το καλοκαίρι. Η κρατική αδιαφορία έχει αφήσει το Καστρί απρόσιτο από επισκέπτες, διότι τα αγριόχορτα έχουν µεγαλώσει τόσο πολύ που θα το... «πνίξουν» - προς µεγάλη χαρά κάποιων, που δεν θέλουν να αναδειχθούν ο πολιτισµός και η Ιστορία της ∆ολίχης, εξυπηρετώντας συµφέροντα (;) άλλων µεγαλύτερων πόλεων της περιοχής...

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας ΕΔΩ

Του Γ. Λεκάκη (περιοδικό Φαινόμενα, Ελεύθερος Τύπος)